Barbarka

Barbarka to szczyt w Górach Wałbrzyskich o wysokości 635 metrów n.p.m., leżący na południe od stacji kolejowej Wałbrzych Główny. Zbudowany jest ze skał wylewnych, porfirów i ich tufów, a zbocza tworzą piaskowce, zlepieńce i łupki z pokładami węgla kamiennego. Dziś niemal cały szczyt porasta las.

Górnicza przeszłość szczytu

W połowie XVIII wieku na północnym zboczu Barbarki baron von Czettritz-Neuhaus założył kopalnię węgla „Ernestine”. Jej sztolnia miała 920 metrów długości i biegła na poziomie około 514 metrów n.p.m. W 1844 roku połączono ją z sąsiednią sztolnią „Amalia”, oddaloną o kilometr na południe, do dziś zachowały się betonowe pozostałości łączącej je kolei linowej. Otwór wejściowy do sztolni „Ernestine”, wysoki na 5 metrów, zamurowano prawdopodobnie w latach 30. XX wieku, wraz z wstrzymaniem wydobycia węgla. W terenie zachowały się też betonowe i kamienne pozostałości dawnej kuźni, cechowni i lampowni.

Wieża widokowa, której już nie ma

W 1894 roku z inicjatywy Towarzystwa Górskiego oraz Helmutha Carla Bernharda von Moltke na szczycie stanęło schronisko zwane „Kolbebaude”, obelisk z medalionem von Moltkego oraz platforma widokowa. W miejscu platformy w latach 1905-1925 stała wieża widokowa. Po drugiej wojnie światowej cała ta infrastruktura została zniszczona, a wierzchołek zarósł drzewami i stracił walory punktu widokowego. Kto dziś wejdzie na Barbarkę, zastanie więc zalesiony szczyt bez punktu widokowego i bez wieży, tylko z pozostałościami dawnego górnictwa w terenie.

Praktycznie

• Szczyt leży na południe od stacji kolejowej Wałbrzych Główny, w Górach Wałbrzyskich.
• Dokładną trasę dojścia warto sprawdzić przed wyjściem, na przykład w lokalnym punkcie informacji turystycznej.
• Na szczycie nie ma już punktu widokowego ani wieży, wierzchołek jest zalesiony.
• W pobliżu, około 1,3 km, leży Zamkowa Góra, a nieco dalej wieża widokowa na Borowej i Centrum Nauki i Sztuki Stara Kopalnia, które przybliża górniczą historię regionu.