Największy dworzec kolejowy Wrocławia, zabytkowy neogotycki gmach z halą peronową z 1857 roku, kategoria Premium PKP.
Wrocław Główny to największa z osobowych stacji kolejowych we Wrocławiu, zlokalizowana na granicy osiedli Przedmieście Świdnickie i Huby. To jeden z nielicznych w Polsce dworców z zachowaną halą peronową, wpisany do rejestru zabytków i noszący kategorię Premium w klasyfikacji PKP.
Pierwszy budynek dworca zaprojektował architekt Wilhelm Grapow. Budowę rozpoczęto 10 września 1855 roku, pracowało przy niej około 250 murarzy, a oficjalne otwarcie nastąpiło 12 października 1857 roku. Pierwotna hala peronowa miała około 200 metrów długości, a całość utrzymano w stylu angielskiego neogotyku, z użyciem cegły.
Na przełomie XIX i XX wieku, w latach 1899-1904, dworzec gruntownie zmodernizowano pod kierunkiem Bernarda Klüschego, łącząc historyzm z elementami secesji. Powstało wówczas pięć nowych peronów podniesionych 4-5 metrów nad okoliczny teren oraz zamknięta hala peronowa o długości 170,5 metra, złożona z czterech przęseł. Dobudowano też pięć podziemnych przejść dla pasażerów, bagażu i poczty. Całość inwestycji kosztowała do 1911 roku ponad 8 milionów marek.
W 1942 roku pod placem dworcowym powstały schrony przeciwlotnicze, a po wojnie dworzec naprawiano do 1949 roku. W 1960 roku podczas kolejnego remontu usunięto część secesyjnych zdobień. Największą powojenną przebudowę przeprowadzono w latach 2010-2012, częściowo z funduszy unijnych. Dworzec wznowił działalność w obecnej formie 1 czerwca 2012 roku, zyskując nowy pawilon południowy, podziemny parking oraz zadaszenia peronów z samoczyszczącego się szkła.
Stacja leży na liniach kolejowych prowadzących w sześciu kierunkach: do Częstochowy, Opola, Kłodzka, Jeleniej Góry, Poznania i Warszawy. Dzięki temu Wrocław Główny pozostaje jednym z najważniejszych węzłów kolejowych w Polsce, z kategorią Premium przyznawaną największym dworcom w kraju.
Na dworcu w 1967 roku śmiertelnie ranny został aktor Zbigniew Cybulski, próbując wsiąść do ruszającego pociągu, co w 1997 roku upamiętniono tablicą. Od 1947 roku do 2010 roku działało tu jedno z ostatnich w Europie kin dworcowych. Podczas powodzi tysiąclecia w 1997 roku worki z piaskiem skutecznie uchroniły budynek przed zalaniem.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się