Piastowski zamek książęcy w centrum Jawora, przebudowany w XVIII wieku na więzienie czynne aż do 1956 roku.
Zamek w Jaworze to piastowska siedziba książęca w centrum Jawora na Dolnym Śląsku, wzniesiona pierwotnie w XIII wieku.
Zamek zaczynał się od drewnianej wieży na kamiennych fundamentach o wymiarach 6,3 na 7,6 metra, otoczonej wałem i fosą; później zastąpiono ją murowaną wieżą o wymiarach 10 na 11 metrów. Po 1274 roku, kiedy powstało księstwo jaworskie, zamek stał się rezydencją książęcą i został włączony w system murów obronnych miasta. W latach 1278-1287 był główną siedzibą księcia Bolka I Surowego, a po nim władali tu kolejno Bernard Zwinny, Henryk I Jaworski i inni książęta piastowscy, aż do śmierci Bolka II w 1368 roku. Po 1392 roku, do XVI wieku, zamkiem zarządzali czescy starostowie królewscy.
W latach 1510-1538 w południowo-zachodnim narożniku wzniesiono basztę artyleryjską. Po pożarze w 1552 roku przeprowadzono w latach 1567-1572 renesansową przebudowę, w wyniku której powstał zamknięty dziedziniec, widoczny do dziś.
Podczas wojny trzydziestoletniej zamek zajęły wojska szwedzkie. W 1648 roku odbiły go wojska cesarskie, podpalając przy tym znaczną część zabudowań, a kolejny pożar w 1659 roku zniszczył dachy i wnętrza. Odbudowę przeprowadził w latach 1663-1665 Otton Nositz.
W 1746 roku król Fryderyk II przekształcił zamek najpierw w zakład dla psychicznie chorych, a następnie w więzienie. Przebudowa z 1751 roku dodała trzecią kondygnację wszystkim skrzydłom i nadała wnętrzom charakter czysto użytkowy. W 1869 roku przetrzymywano tu 692 więźniów, a od 1888 roku obiekt zmieniono na więzienie dla kobiet. W czasie drugiej wojny światowej, w latach 1943-1945, osadzano tu kobiety z ruchu oporu z Francji, Belgii i Norwegii, w pewnym momencie nawet 1500 osób naraz, w trudnych warunkach. Więzienie działało do 1956 roku.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się