Skałka w Górach Izerskich, ostaniec zbudowany z hornfelsów, którego górna część od zachodu przypomina ludzką głowę.
Zawalidroga to niewielka skałka w Górach Izerskich, we wschodniej części Wysokiego Grzbietu, w Sudetach Zachodnich. Nazwę zawdzięcza swojemu położeniu: leży poprzecznie do szlaku, więc trzeba ją obchodzić.
Źródła podają dwie możliwe lokalizacje skały, w zależności od mapy. Według jednej leży ona na zboczu poniżej Rozdroża pod Zwaliskiem, około 2,2 kilometra na południowy wschód od Rozdroża Izerskiego, na wysokości około 999 metrów n.p.m. Dojście prowadzi z Rozdroża pod Zwaliskiem około 150 metrów niebieskim szlakiem na południe, a potem jeszcze 50 metrów drogą na zachód. Według drugiej lokalizacji skała leży kilometr dalej na wschód, w stronę Wysokiego Kamienia, wprost na grzbiecie górskim, na wysokości około 1020 metrów, a jej szczyt sięga około 1025 metrów n.p.m. Ta druga skała stoi bezpośrednio przy szlaku czerwonym.
Zawalidroga ma około siedmiu metrów wysokości i wyrasta w postaci ostańca w obrębie bloku karkonosko-izerskiego, w strefie kontaktu granitoidowego masywu karkonoskiego z metamorfikiem izerskim. Górna część zbudowana jest z hornfelsów, tworzących zwarty, kulisty blok, a dolną tworzy żyła aplitowa przetykana łuskami muskowitu. Patrząc od zachodu, górna część skały przypomina sylwetkę ludzkiej głowy.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się