„Dog Star Man” w reżyserii Stana Brakhage'a (USA, 1961-1964) to cykl filmowy złożony z preludium i czterech części. Seansowi towarzyszy audiowizualny performans „konsekwencje widzenia”. Wystąpią:
Punktem wyjścia filmu jest postać człowieka przemierzającego zimowy krajobraz. Dzięki intensywnemu montażowi, nakładaniu obrazów i gwałtownym zmianom skali Brakhage przekształca ją w wizualny poemat o ciele, naturze, narodzinach, wysiłku i kosmicznym porządku. Film nie ma ścieżki dźwiękowej ani linearnej narracji. Obraz jest w nim traktowany jako bezpośrednie doświadczenie percepcyjne.
Podczas performansu Mariusz Knysak ogląda film w VR, odizolowany od przestrzeni wydarzenia i dźwięku powstającego na żywo. Rejestrowana aktywność jego mózgu i inne sygnały biologiczne wpływają na dźwięk generowany przez syntezator modularny Macieja Ożoga. Równolegle Marcin Polak rozwija autonomiczną warstwę dźwiękową.
Muzyka nie ilustruje filmu i nie podąża za jego strukturą. Jest efektem spotkania obrazu Brakhage'a, fizjologii oglądającego, technologii oraz dwóch niezależnych praktyk improwizacyjnych. Każde wykonanie zaczyna się od tego samego filmu, ale prowadzi do innego wydarzenia wizualno-dźwiękowego.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się