Róża

„Róża” to film Markusa Schleinzera oparty na prawdziwej historii oszustki, która zwodziła władze i lud. Bohaterka urodziła się kobietą, ale nosiła męskie ubrania i pod fałszywym imieniem dopuściła się wielu niecnych czynów. Tytułową rolę zagrała Sandra Hüller, nagrodzona za nią Srebrnym Niedźwiedziem na ostatnim Berlinale. „Róża” była jednym z najgłośniejszych tytułów tego festiwalu.

Sandra Hüller jest znana między innymi z filmów:

• „Anatomia upadku”
• „Projekt Hail Mary”
• „Strefa interesów”
• „Toni Erdmann”

W „Róży” wciela się w tajemniczego żołnierza. Przeszła fizyczną metamorfozę, ukrywając kobiecość pod męskim strojem, a w swojej kreacji połączyła szorstkość z łagodnością i humorem.

Akcja toczy się w XVII-wiecznych Niemczech. Do położonej na uboczu wsi przybywa naznaczony wojną żołnierz, który podaje się za spadkobiercę porzuconego gospodarstwa. Obcy budzi początkowo nieufność, ale mieszkańców przekonują przywiezione dokumenty, niepospolita pracowitość i gotowość podporządkowania się surowym regułom protestanckiej wspólnoty. Ktoś, kto nie ma żadnych praw, może być w tych realiach sobą wyłącznie w przebraniu, dlatego tytułowa postać musi starannie ukrywać swoją prawdziwą naturę i tożsamość.

Film opowiada o cenie wolności i odwadze życia na własnych zasadach. Kwestionuje patriarchalny przywilej i binarny podział płci oraz chłodno analizuje mechanizmy społeczne, dlatego okazuje się zaskakująco współczesny. Jest minimalistyczny, ale pieczołowicie odtwarza detale życia XVII-wiecznej niemieckiej wsi. Surowe, eleganckie zdjęcia budują atmosferę narastającego zagrożenia. Schleinzer, podobnie jak Robert Eggers, jest mistrzem stylizacji i niepokojącej aury, a dla obu reżyserów historia bywa pretekstem do filmowej przypowieści o naszych czasach. „Róża” składa hołd tym, którzy przetarli nam ścieżki, i przypomina, że prawo do bycia sobą wciąż wymaga walki.