Koncert kameralny w całości poświęcony muzyce Ludomira Różyckiego. Wystąpią:
W programie:
Nazwisko Różyckiego kojarzy się przede wszystkim z operami i baletami, ale jego najważniejsze dzieła kameralne powstały we wczesnym okresie twórczości, który kończy premiera opery Eros i Psyche w 1916 roku. Kompozytor był uczniem Zygmunta Noskowskiego i Engelberta Humperdincka oraz współtwórcą ruchu młodopolskiego. Pozostawał wierny estetyce neoromantyzmu, łącząc rozmach formy z wyrazistą melodyką i mistrzowskim wyczuciem barwy instrumentalnej.
Utwory z programu powstały w latach 1904-1916 i pokazują kolejne etapy rozwoju kunsztu kompozytorskiego Różyckiego. Liryczne Dwie melodie należą do jego pierwszych opusowanych utworów kameralnych i cechuje je śpiewność, właściwa całej twórczości kompozytora. Sonatę wiolonczelową napisał dla przyjaciela, wiolonczelisty Konstantego Sarneckiego. Szybko zyskała uznanie krytyki dzięki równowadze między kantylenową ekspresją a efektowną wirtuozerią obu instrumentów. Kulminację tego okresu stanowi Kwintet fortepianowy c-moll, dzieło o niemal symfonicznym rozmachu, bogatej fakturze i rozbudowanej narracji, uznawane za jedno z najwybitniejszych osiągnięć Różyckiego w muzyce kameralnej. Wszystkie trzy kompozycje reprezentują dojrzały język neoromantyzmu, który sytuuje twórczość Różyckiego w kręgu najwybitniejszych osiągnięć polskiej kameralistyki początku XX wieku.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się