Muzeum w pobenedyktyńskim kościele w Legnickim Polu poświęcone bitwie pod Legnicą z 1241 roku, oddział Muzeum Miedzi w Legnicy.
Muzeum Bitwy Legnickiej w Legnickim Polu to monograficzna placówka popularyzująca historię średniowiecznej bitwy pod Legnicą z 9 kwietnia 1241 roku, w której wojska śląskiego księcia Henryka II Pobożnego starły się z najeżdżającą Europę armią mongolską. Bitwa uznawana jest za jedną z największych w ówczesnej historii Śląska i Polski.
Muzeum otwarto w 1961 roku jako oddział Muzeum Miedzi w Legnicy. Placówka mieści się w pobenedyktyńskim kościele pod wezwaniem Świętej Trójcy i Najświętszej Marii Panny, gotyckiej świątyni wzniesionej w drugiej połowie XIV wieku w miejscu, gdzie według tradycji odnaleziono zwłoki zabitego przez Mongołów księcia Henryka.
Stała ekspozycja "Spotkanie dwóch światów. Pamięć o bitwie pod Legnicą 1241" składa się z czterech części i przybliża genezę bitwy, źródła opisujące najazd tatarski na Polskę, śląskie tradycje związane z bitwą oraz postać księcia Henryka. Wśród eksponatów są repliki broni używanej wówczas przez Polaków i Mongołów, między innymi łuki, kusze, miecze, tarcze, hełmy, topory i kolczugi, a także dawne ryciny ilustrujące bitwę oraz kopia nagrobka Henryka II Pobożnego. Okna zdobi witraż z wizerunkiem umierającego księcia, wykonany według projektu Stanisława Wyspiańskiego. Wokół muzeum stoi galeria współczesnych rzeźb z drewna lipowego, nawiązujących do bitwy.
Do 1945 roku świątynia służyła jako kościół ewangelicki, otoczony murowanym cmentarzem. Po wojnie i wyjeździe niemieckich mieszkańców wsi budynek stał opuszczony i popadał w ruinę. Odremontowano go w 1960 roku i zaadaptowano na muzeum. Przy obiekcie stoją niemieckie pomniki żołnierskie z Legnickiego Pola.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się