Muzeum Uniwersytetu Wrocławskiego z ponad 30 tysiącami okazów minerałów i skał, w dwóch siedzibach przy ulicach Cybulskiego i Kuźniczej.
Muzeum Mineralogiczne im. Kazimierza Maślankiewicza we Wrocławiu to jednostka Instytutu Nauk Geologicznych Uniwersytetu Wrocławskiego. Ma dwie siedziby: główną przy ulicy Cybulskiego 30 i oddział przy ulicy Kuźniczej 22. Posiada ponad 30 tysięcy okazów minerałów, w tym pięć holotypów, oraz tysiące okazów skał.
Muzeum jest kontynuatorem założonego w 1812 roku Gabinetu Mineralogicznego i działającego w latach 1868-1945 Muzeum Mineralogicznego Uniwersytetu Wrocławskiego. Do połowy XIX wieku kolekcja stała była skromna, bo znaczną część zbiorów zabierali ze sobą kolejni dyrektorzy po odejściu ze stanowiska. Dopiero dyrektor Ferdinand Roemer znacząco rozbudował własne zbiory i doprowadził w 1866 roku do przeniesienia katedry wraz z gabinetem do nowego gmachu, w którym urządzono muzeum prezentujące minerały, a także skały i skamieniałości. W 1897 roku podzielono placówkę na osobne muzea geologiczno-paleontologiczne i mineralogiczne.
Krótko przed oblężeniem Wrocławia ówczesny dyrektor Kurt Spangenberg zdołał ewakuować znaczną część zbiorów z miasta i ukryć je w kościołach w Świerzawie i Strzegomiu. Po 1945 roku udało się odzyskać większość z nich, około 20 tysięcy eksponatów, z wyjątkiem kolekcji kamieni szlachetnych zdeponowanej w Berlinie. Ze względu na brak odpowiedniego lokalu dopiero w 1952 roku publicznie udostępniono pierwszą, niewielką część kolekcji w nowej siedzibie przy ulicy Cybulskiego 30.
Z inicjatywy profesora Kazimierza Maślankiewicza w latach 1964-1966 prowadzono prace budowlane i inwentaryzacyjne, które miały umożliwić udostępnienie kolekcji minerałów zwiedzającym. Muzeum otwarto w czerwcu 1966 roku, a w 1985 roku nadano mu imię jego twórcy. Oddział przy ulicy Kuźniczej 22 otwarto w 1995 roku.
W głównej siedzibie przy Cybulskiego 30 prezentowane są ekspozycje Minerały Polski oraz Minerały Świata według klasyfikacji chemiczno-strukturalnej. W oddziale przy Kuźniczej 22 zwiedzający oglądają Minerały Pegmatytów Strzegomskich, Kamienie Szlachetne i Ozdobne (kolekcja liczy około 350 okazów) razem z działem poświęconym Grupie Krzemionki, Meteoryty (170 meteorytów i tektytów) oraz Agaty Gór Kaczawskich. Oddział ten organizuje też wystawy czasowe, a większość jego sal znajduje się w średniowiecznych piwnicach, gdzie widać głazy narzutowe użyte przy budowie.
Około 60 procent eksponatów pochodzi z kolekcji zgromadzonej jeszcze przed 1945 rokiem, reszta trafiła do zbiorów po wojnie. Około połowa okazów minerałów pochodzi z terenu Polski.
W tym samym budynku przy Cybulskiego 30 działa Muzeum Geologiczne im. Henryka Teisseyre. Niedaleko, w kierunku Starego Miasta, znajdują się Muzeum Uniwersytetu Wrocławskiego z Aulą Leopoldiną oraz Muzeum Archeologiczne.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się