Plac na Przedmieściu Świdnickim we Wrocławiu, nazwany od dawnej siedziby Śląskiego Muzeum Sztuk Pięknych z lat 1875-1880.
Plac Muzealny leży we Wrocławiu, na Przedmieściu Świdnickim, w obrębie Starego Miasta. Nazwa placu pochodzi od dawnej siedziby Śląskiego Muzeum Sztuk Pięknych, która stała tu w latach 1875-1880.
Teren, na którym dziś leży plac, wcześniej zajmowała ujeżdżalnia oraz zabudowania magazynowe pułków kawalerii. W 1866 roku władze miejskie wykupiły ten grunt, a w 1873 roku formalnie wytyczono plac i wyznaczono sąsiadujące z nim ulice, dzieląc działki pod przyszłą zabudowę.
W latach 1875-1880 przy placu wzniesiono gmach Śląskiego Muzeum Sztuk Pięknych, zaprojektowany przez Otto Ratheya w monumentalnym stylu wzorowanym na formach klasycznych. Równolegle powstawały okoliczne kamienice, których architektami byli między innymi Friedrich Barchewitz i Karl Schmidt. W latach 1908-1912 na wschodniej pierzei placu stanął budynek loży masońskiej według projektu Richarda Mohra, a przy południowej pierzei działał też budynek telegrafu.
Podczas oblężenia Wrocławia w 1945 roku okolica placu została poważnie zniszczona. Budynek dawnego muzeum rozebrano około 1960 roku, a na jego miejscu wybudowano szkołę, działającą od 1969 roku. Powojenna zabudowa mieszkaniowa zmieniła charakter otoczenia placu. Do dziś zachowała się wschodnia pierzeja kamienic oraz dawny budynek loży masońskiej.
W promieniu kilkuset metrów od placu skupia się kilka wrocławskich muzeów i instytucji kultury, między innymi Muzeum Historyczne, Muzeum Sztuki Medalierskiej oraz BWA Wrocław. Blisko stąd też do Pałacu Królewskiego i Narodowego Forum Muzyki.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się