Wydmowe wzniesienie z grodziskiem kultury łużyckiej w Lesie Osobowickim we Wrocławiu.
Szaniec Szwedzki to wzniesienie wydmowe o wysokości 126 metrów n.p.m. w Lesie Osobowickim we Wrocławiu, częściowo usypane sztucznie ręką człowieka.
Część wzniesienia to dawne grodzisko w kształcie prostokąta z zaokrąglonymi narożami. Według ustaleń archeologów gród był zamieszkany z przerwami od epoki brązu do wczesnej epoki żelaza, czyli od roku 900 do 450 p.n.e., w kulturze łużyckiej. Odkryto tu również pozostałości cmentarzyska związanego z tą osadą.
Nazwa wzgórza pochodzi od legendy mówiącej o wojskach szwedzkich, które miały stacjonować w tym miejscu w okresie wojny trzydziestoletniej, toczonej w XVII wieku.
Od początku XIX wieku Szaniec Szwedzki, razem z całym Lasem Osobowickim, był miejscem wycieczek i wypoczynku wrocławian. W 1902 roku stanęła tu wieża widokowa imienia cesarza Wilhelma I, zaprojektowana przez Karla Klimma. Na jej pierwszym piętrze, od 1927 do 1944 roku, działała filia Śląskiego Muzeum Rzemiosła Artystycznego i Starożytności, prezentująca znaleziska archeologiczne z pobliskiej osady kultury łużyckiej i cmentarzyska. Placówkę, czynną tylko latem, założył ówczesny wicedyrektor muzeum Hans Seger, stąd jej druga nazwa - Letnie Muzeum Archeologiczne.
Działania wojenne pod koniec II wojny światowej uszkodziły wieżę widokową, a jej pozostałości ostatecznie rozebrano w latach sześćdziesiątych XX wieku. Dziś na wzgórzu nie ma już żadnej zabudowy z tamtego okresu.
Kilka kilometrów od Szańca leży Park Zachodni we Wrocławiu, a bliżej centrum miasta - Muzeum Gry i Komputery Minionej Ery oraz Synagoga pod Białym Bocianem.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się