Ruiny barokowego pałacu i zachowana gotycka wieża mieszkalna w parku nad Baryczą, miejsce spotkania władców w 1813 roku.
Zamek w Żmigrodzie to ruiny barokowego pałacu i dobrze zachowana gotycka wieża mieszkalna, stojące w parku nad rzeką Barycz, w powiecie trzebnickim na Dolnym Śląsku. Pierwotna warownia była drewniana, a dzisiejsze pozostałości to efekt kilku wieków przebudów.
Pierwsza wzmianka o zamku pochodzi z 1296 roku, kiedy była to jeszcze budowla drewniana. W 1375 roku, gdy należał do księcia oleśnickiego, miał już nieregularny plan z wieżą od strony północnej i bramą wjazdową od południa. Po śmierci ostatniego Piasta oleśnickiego w 1492 roku zamek przeszedł na króla czeskiego Władysława Jagiellończyka, który przekazał go polskiemu feudałowi Zygmuntowi Korcbokowi. W 1560 roku Wilhelm Kurzbach wzniósł drugą, czworoboczną i czterokondygnacyjną wieżę o charakterze mieszkalno-obronnym, tę, która przetrwała do dziś. Na przełomie XVI i XVII wieku zamek dwukrotnie niszczyły pożary. Podczas wojny trzydziestoletniej odpierał ataki wojsk szwedzkich, ale w 1642 roku został zdobyty i przez osiem lat służył Szwedom jako baza wypadowa na Śląsk.
Właścicielami zamku byli kolejno książęta oleśniccy do 1492 roku, rodzina Kurzbachów do 1592 roku, Adam Schaffgotsch, a od połowy XVII wieku aż do końca drugiej wojny światowej rodzina von Hatzfeld. To Melchior von Hatzfeldt, austriacki feldmarszałek, przebudował na przełomie XVII i XVIII wieku dawny zamek na okazały barokowy pałac, burząc przy tym średniowieczne budynki poza wieżą. W XVIII wieku pałac zmodernizowano, a architektem nowego, klasycystycznego skrzydła był Carl Gotthard Langhans. W XIX wieku zdjęto z wieży czterospadowy dach i dobudowano górne partie z neogotyckim krenelażem. Zachowana do dziś wieża nosi nad wejściem herby rodów von Kurzbach i von Maltzahn oraz datę 1560.
9 lipca 1813 roku w żmigrodzkim pałacu spotkali się car Rosji Aleksander I oraz król pruski Fryderyk Wilhelm III, by uzgodnić wspólny plan pokonania Napoleona. Ustalenia z tego spotkania przeszły do historii jako protokół trachenberski, nazywany też protokołem żmigrodzkim.
Pałac został zniszczony w 1945 roku i nigdy nie odbudowano go w pierwotnej formie. Wieżę odrestaurowano od zewnątrz, ale w latach 70. XX wieku zburzono większość pozostałych po pałacu ruin. Od 2007 roku prowadzone są prace restauracyjne, a od 2008 roku teren zamku jest zagospodarowany turystycznie. Zarówno wieża, jak i ruiny pałacu wpisane są do rejestru zabytków. W otaczającym zamek parku rośnie pomnik przyrody, dąb szypułkowy o obwodzie pnia 631 centymetrów zmierzonym w 2010 roku.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się