Naza

„NAZA” to dokument w reżyserii Abrahama i Szora o ludziach z wnętrza izraelskiego systemu wojskowego. Nocą, na dachach Tel Awiwu, z dala od oficjalnych komunikatów i kamer, byli i obecni członkowie izraelskich struktur wojskowych opowiadają o systemach, które sami współtworzyli i obsługiwali.

Film powstał na podstawie rozmów z 24 izraelskimi oficerami wywiadu i żołnierzami. Ich świadectwa pokazują mechanizmy decyzji prowadzących do masowego zabijania palestyńskich cywilów w Strefie Gazy: od procedur i technologii po sposób, w jaki odpowiedzialność za ludzkie życie rozprasza się między ludzi, dane i algorytmy. Autorzy pytają nie tylko o skutki wojny, lecz także o to, co umożliwia jej prowadzenie. Wojnę pokazują nie z pola bitwy, lecz z miejsc, w których zapadają decyzje. Tematem są technologia, odpowiedzialność i granice posłuszeństwa oraz moment, w którym przemoc staje się procedurą.

Światowa premiera filmu odbyła się w konkursie głównym Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Wenecji, gdzie otrzymał Nagrodę Specjalną Jury. Międzynarodowa prasa pisała o jego bezkompromisowości i sile świadectw osób mówiących z wnętrza systemu.