Obelisk z 1664 roku w Ulesiu, ufundowany przez księcia Jerzego III na pamiątkę wyjazdu córki Doroty Elżbiety, najstarszy świecki pomnik publiczny na Śląsku.
W centrum niewielkiego Ulesia, między Legnicą a Złotoryją, stoi kamienny obelisk, który uchodzi za najstarszy na Śląsku nowożytny pomnik o wyłącznie świeckim charakterze postawiony w miejscu publicznym. Kolumna Łez powstała w XVII wieku nie z okazji zwycięstwa czy rocznicy, ale na pamiątkę rozstania.
Obelisk ufundował w 1664 roku Jerzy III, książę legnicko-brzeski. Kolumna miała upamiętniać wyjazd jego córki, Doroty Elżbiety, która wyruszała z tego miejsca w podróż do Dillenburga w Hesji, gdzie miała poślubić Henryka Nassau-Dillenburga. Łaciński napis na pomniku zapraszał przechodniów do refleksji w miejscu, „które Dorota Elżbieta zrosiła łzami” - stąd nazwa kolumny.
Pod koniec XVIII wieku obelisk był już mocno zniszczony. Odbudowano go w 1858 roku, a kolejny remont przeprowadzono na początku XX wieku staraniem Legnickiego Towarzystwa Historyczno-Starożytniczego, przy wsparciu finansowym władz regionu. Przy okazji jednej z renowacji kolumnę przeniesiono z krańca wsi, gdzie stała pierwotnie, do centrum Ulesia, gdzie stoi do dziś. Ostatnie prace konserwatorskie przy pomniku wykonano w 1995 roku.
Wizerunek obelisku trafił do herbu gminy Miłkowice, na terenie której leży Ulesie - to nawiązanie do piastowskiej historii regionu, z której wywodzi się także sama fundacja księcia Jerzego III.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się