Nieużytkowany szachulcowy kościół ewangelicki z lat 1877-1879 w Twardogórze, wpisany do rejestru zabytków.
Kościół św. Trójcy i Matki Boskiej w Twardogórze to nieużytkowana dziś świątynia ewangelicka, wzniesiona w latach 1877-1879. Nazywana jest Małym albo Polskim Kościołem.
Pracami budowlanymi kierował cieśla H. Dresyer. Budowla jest szachulcowa, jednonawowa, o konstrukcji słupowo-ramowej, w stylu neogotyckim. Prezbiterium jest mniejsze od nawy i zamknięte prostokątnie, z boku znajduje się zakrystia, a dach jest dwukalenicowy, kryty dachówką. Od frontu stoi mała kwadratowa wieża zwieńczona namiotowym, barokowym metalowym hełmem z latarnią.
We wnętrzu zachowały się drewniane empory wsparte na filarach, a nawę od prezbiterium oddziela ozdobny ostrołuk tęczy wycięty z desek. Ołtarz w stylu barokowym i ambona pochodzą z 1746 roku, a barokowe epitafium rodziny Jakisch z około 1680 roku znajduje się na ścianie prezbiterium. Świątynia posiada też kryptę rodziny von Kockritz.
W pierwszej połowie XX wieku kościół przebudowano, a w latach 70. XX wieku gruntownie wyremontowano. Obiekt figuruje w rejestrze zabytków pod numerem A/1004, wpisanym 27 marca 2007 roku. Dziś świątynia nie jest użytkowana, a jej wnętrze nie jest dostępne do zwiedzania.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się