Pałac Albertich

Pałac Albertich to zabytkowy, klasycystyczny pałac w centrum Wałbrzycha, wzniesiony w latach 1801-1803. Od 1926 roku budynek mieści miejskie muzeum, dziś działające jako Muzeum Porcelany.

Historia budynku

Pałac zbudowano jako rezydencję kupiecką dla J. Sonnabenda. W 1834 roku posiadłość kupiła kupiecka rodzina Albertich, od której pochodzi dzisiejsza nazwa budynku. Data „MDCCCI", czyli 1801, widnieje do dziś na fasadzie pałacu.

Architektura

Budynek wzniesiono według projektu L. Niederräckera, ucznia C. G. Langhansa, w stylu klasycystycznym. Jest murowany z cegły i kamienia, ma dwie kondygnacje, a jego trzy skrzydła tworzą plan litery „U", otwarty od strony ulicy honorowym dziedzińcem. Główne skrzydło zdobi reprezentacyjny ryzalit zwieńczony frontonem wspartym na półkolumnach.

Od rezydencji do muzeum

Instytucja muzealna działająca dziś w pałacu sięga swoimi początkami 1908 roku. Siedzibę w Pałacu Albertich zyskała w 1926 roku, gdy budynek stał się własnością miasta.

Zbiory

Muzeum gromadzi ponad 35 tysięcy obiektów, z czego 15 tysięcy stanowią porcelana i ceramika. W stałej ekspozycji można też zobaczyć malarstwo, zabytkowe meble i przedmioty rzemiosła artystycznego, a placówka organizuje ponadto wystawy czasowe oraz warsztaty edukacyjne.

W okolicy

Kilkaset metrów od pałacu leży Rynek w Wałbrzychu.

Niedaleko znajduje się też Mauzoleum w Wałbrzychu.

W tej samej części miasta działa Centrum Nauki i Sztuki Stara Kopalnia.

Historią górnictwa zajmuje się też Kopalnia Węgla Kamiennego Teresa.

Praktycznie

• Adres: ulica 1 Maja 9, Wałbrzych.
• Dojazd: budynek stoi w centrum Wałbrzycha, niedaleko rynku.
• Godziny otwarcia: w poniedziałki krócej niż w pozostałe dni tygodnia, godziny warto sprawdzić przed wizytą na stronie muzeum.
• Czego się spodziewać: zabytkowego wnętrza pałacowego ze stałą kolekcją porcelany i ceramiki.