Jeden z największych parków Wrocławia, około 100 hektarów, z Ogrodem Japońskim, drewnianym kościołem i sąsiedztwem Hali Stulecia.
Park Szczytnicki to jeden z największych parków Wrocławia, rozłożony na około 100 hektarach na wschód od Starej Odry, na terenie dawnej wsi Szczytniki włączonej do miasta w 1868 roku. Park ma charakter krajobrazowy, a jego dużą wartość stanowi bogaty drzewostan.
Zanim powstał park, przez wieki funkcjonowała tu wieś Szczytniki, w XVI wieku podzielona na Nowe i Stare Szczytniki, a w XVII wieku przekształcona w podmiejskie osiedle rezydencjonalne. Teren wykupił w 1783 roku Friedrich Ludwig zu Hohenlohe-Ingelfingen, komendant wrocławskiego garnizonu, który założył tu jeden z pierwszych na kontynencie europejskim parków urządzonych w stylu angielskim. W grudniu 1806 roku park został zniszczony podczas napoleońskiego oblężenia miasta. W XIX wieku teren służył też innym celom: od 1833 roku do 1907 roku odbywały się tu pierwsze we Wrocławiu sportowe wyścigi konne. Sam park uznano za zabytek, wpisany do rejestru pod numerem U-3 w 1958 roku i ponownie pod numerem A/2791/194 w 1962 roku.
W latach 1909-1912 na terenie parku założono Ogród Japoński, zaprojektowany przez japońskiego ogrodnika Mankichiego Araia z inicjatywy hrabiego Fritza von Hochberga. Powstał on przy okazji przygotowań do Wystawy Stulecia z 1913 roku, jako jeden z ogrodów towarzyszących temu wydarzeniu. Ogród ucierpiał w czasie powodzi w 1997 roku, a jego renowację, rozpoczętą w 1994 roku, dokończono i ponownie otwarto w 1999 roku. Odnowiony ogród nazwano Hakkoen, czyli Ogrodem biało-czerwonym, a rząd Japonii przekazał do niego kilka granitowych latarni z XIX wieku. W 2008 roku posadzono w nim dodatkowo japońskie wiśnie, które co roku przyciągają spacerowiczów w okresie kwitnienia.
W parku stoi drewniany kościół pod wezwaniem świętego Jana Nepomucena, zbudowany na przełomie XVI i XVII wieku przez cieśli ze Starego Koźla. Budynek trafił najpierw do Kędzierzyna, a w 1913 roku, pod kierunkiem architekta Theo Effenbergera, przeniesiono go do Parku Szczytnickiego, przy okazji ówczesnej Wystawy Stulecia. Przy kościele stoi też monolityczny kamienny krzyż przeniesiony w latach siedemdziesiątych XX wieku z Muchoboru Wielkiego. Obok parku stoi willa architekta Maxa Berga, twórcy sąsiedniej Hali Stulecia. Na terenie parku znajdują się też pomniki Diany i Friedricha Schillera oraz kolumna Fryderyka Wilhelma II, a całość dopełniają liczne alejki, mostki i pergole prowadzące w stronę Odry.
W parku rośnie około 350 gatunków drzew i krzewów, w tym rośliny sprowadzone z Azji oraz z Ameryki Południowej i Północnej. Ta różnorodność, obok układu kompozycyjnego alejek i polan, decyduje o dendrologicznej wartości założenia.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się