Rezerwat przyrody z 1954 roku obejmujący szczytową część Ślęży, chroni starodrzew liściasty, skałki gabrowe i walory krajobrazowe.
Rezerwat przyrody „Góra Ślęża” obejmuje szczytową część Ślęży i leży w obrębie Ślężańskiego Parku Krajobrazowego, na terenie gminy Sobótka. To najstarsza forma ochrony przyrody na tym terenie, obejmująca zarówno wartości przyrodnicze, jak i historyczne związane ze szczytem.
Rezerwat utworzono na podstawie zarządzenia Ministra Leśnictwa z 15 lutego 1954 roku, pod pierwotną nazwą „Góra Sobótka-Ślęż”. Początkowo zajmował powierzchnię 142,70 hektara. W 2003 roku obszar powiększono do 161,56 hektara i zmieniono nazwę na „Góra Ślęża”. Obecnie podawana wielkość rezerwatu to 161,43 hektara.
Rezerwat utworzono ze względu na ochronę zabytków historycznych i walorów krajobrazowych szczytu. Chroni też niewielki fragment lasu liściastego w części szczytowej Ślęży, z licznymi starymi, dorodnymi drzewami i bogatym runem. Z przyrodniczego punktu widzenia cenne są skałki i blokowiska gabrowe, na których rosną rzadkie gatunki porostów, mchów i wątrobowców. Rezerwat ma status rezerwatu leśnego częściowego, co oznacza, że obowiązuje w nim ochrona czynna.
Rezerwat sąsiaduje z zabudową Sobótki, gdzie znajduje się Muzeum Ślężańskie im. Stanisława Dunajewskiego, a w pobliskich Sulistrowiczkach stoi kaplica Najświętszej Maryi Panny Dobrej Rady.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się