Rezerwat przyrody Torfowisko pod Węglińcem

Rezerwat przyrody Torfowisko pod Węglińcem to najmniejszy rezerwat przyrody w województwie dolnośląskim - obejmuje zaledwie 1,35 hektara zalesionego torfowiska, około 350 metrów na północ od stacji kolejowej Węgliniec, w powiecie zgorzeleckim.

Po co go utworzono

Obszar chroniony powstał w 1959 roku, żeby zachować torfowisko przejściowe z pierwotną roślinnością oraz reliktowe stanowisko sosny błotnej Pinus x rhaetica, uznawanej dziś za podgatunek sosny drzewokosej. Ochronie gatunkowej podlega tu siedem gatunków, między innymi sosna drzewokosa, bagno zwyczajne i dwa gatunki torfowców. Rezerwat leży w granicach dwóch obszarów Natura 2000: ostoi siedliskowej Uroczyska Borów Dolnośląskich i ostoi ptasiej Bory Dolnośląskie.

Stan torfowiska

Od chwili utworzenia rezerwatu jego roślinność wyraźnie się zmieniła z powodu opadania poziomu wód gruntowych. W latach 50. XX wieku naliczono tu 208 sosen błotnych, a do końca stulecia ich liczba spadła do 108, w tym dziesięciu drzew martwych. Bór bagienny przekształcił się w bór wilgotny z nielicznymi już gatunkami bagiennymi. Torfowisku zagraża też inwazyjna tawuła kutnerowata.

Praktycznie

• Położenie: gmina Węgliniec, powiat zgorzelecki, około 350 m na północ od stacji kolejowej Węgliniec.
• Dojazd: teren rezerwatu nie jest bezpośrednio udostępniony do zwiedzania; w sąsiedztwie biegnie za to 25-kilometrowa ścieżka dydaktyczna po Puszczy Zgorzeleckiej.
• Co zobaczyć: torfowisko z reliktowym stanowiskiem sosny błotnej, oglądane z otaczającej ścieżki dydaktycznej, nie od środka.