Dwa polodowcowe kotły w Karkonoszach, między Wielkim Szyszakiem a Łabskim Szczytem, objęte ścisłą ochroną w Karkonoskim Parku Narodowym.
Śnieżne Kotły to dwa polodowcowe kotły leżące wysoko w Karkonoszach, między szczytami Wielkiego Szyszaka i Łabskiego Szczytu, na terenie gminy Piechowice. To jedne z najbardziej rozpoznawalnych form polodowcowego rzeźbienia gór w Sudetach.
Formy ukształtowały się w epoce lodowcowej, najprawdopodobniej podczas ostatniego zlodowacenia, gdy lądujący w górnych partiach gór lód żłobił skalne ściany. Mały Śnieżny Kocioł ma około 300 metrów głębokości, a jego ściany sięgają 100 metrów, przy dnie leżącym na wysokości około 1175 metrów. Duży Śnieżny Kocioł jest nieco płytszy, około 250 metrów, ale jego ściany są wyższe, do 150 metrów, a dno leży na wysokości około 1245 metrów.
W ścianie Małego Kotła widoczna jest żyła bazaltowa o szerokości od 30 do 60 metrów i długości sięgającej 120 metrów, pochodząca z późnego oligocenu, sprzed około 26 milionów lat. Wokół kotłów zachowało się pięć wałów morenowych, część z nich osiąga do 15 metrów wysokości. Między morenami leżą Śnieżne Stawki, trzy sezonowe zbiorniki polodowcowe wypełniające się wodą.
Ściany i dna kotłów porasta roślinność wysokogórska, w tym skalnica śnieżna, gatunek endemiczny dla Europy Środkowej, oraz relikty epoki lodowcowej takie jak zimoziół północny. W skalnych partiach spotkać można rzadkie gatunki ślimaków górskich i kosa obrożnego.
Teren kotłów jest chroniony jako rezerwat przyrody od 1933 roku, a dziś objęty jest ścisłą ochroną w granicach Karkonoskiego Parku Narodowego. Na krawędzi kotłów stoi stacja przekaźnikowa radiowo-telewizyjna. Dnem kotła prowadzi szlak zielony, zwany Ścieżką nad Reglami, a górną krawędzią biegnie szlak czerwony wzdłuż głównego grzbietu Karkonoszy.
Trasa grzbietowa prowadzi w stronę Wielkiego Szyszaka i Łabskiego Szczytu, a niżej w dolinach warto zejść do Wodospadu Szklarki lub Wodospadu Kamieńczyka.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się