Śnieżnicki Park Krajobrazowy

Śnieżnicki Park Krajobrazowy obejmuje Masyw Śnieżnika i Góry Złote w Sudetach Wschodnich, w województwie dolnośląskim. Powstał w 1981 roku i zajmuje 288 kilometrów kwadratowych, a wokół niego wyznaczono dodatkowo 149 kilometrów kwadratowych otuliny.

Co obejmuje

Park rozciąga się od Opacza na południu po Złoty Stok na północy. Najwyższym punktem jest szczyt Śnieżnika, sięgający 1425 metrów nad poziomem morza, a najniższe partie leżą na wysokości około 400 metrów. W granicach parku znajduje się pięć rezerwatów przyrody oraz dwa użytki ekologiczne.

Lasy i zwierzęta

Lasy pokrywają około 60 procent powierzchni parku. Rosną tu głównie świerki, buki, modrzewie i graby, a wśród chronionych roślin można spotkać tojad i storczyki. Wśród ssaków żyją tu kozice, jelenie, sarny, muflony, borsuki i kuny, a w jaskiniach bytują nietoperze. Park jest też ostoją ponad stu gatunków ptaków oraz ryb górskich potoków.

Po co powstał

Park utworzono ze względu na wysokie walory krajoznawcze i krajobrazowe tego fragmentu Sudetów Wschodnich oraz zachowane tu fragmenty naturalnych lasów sudeckich.

Praktycznie

• Położenie: Sudety Wschodnie, powiat kłodzki, województwo dolnośląskie, teren od Opacza po Złoty Stok.
• Dojazd: park obejmuje duży obszar górski; konkretną trasę i punkt startowy warto dobrać do wybranego szczytu lub rezerwatu i sprawdzić przed wyjściem.
• Co zobaczyć: szczyty i rezerwaty w granicach parku, między innymi Jaskinię Niedźwiedzią i Trojak, a także pobliski Park Zdrojowy im. Jana Pawła II w Lądku-Zdroju.