Niezachowany zamek na Starym Mieście we Wrocławiu, którego teren zajmuje dziś gmach główny Uniwersytetu Wrocławskiego.
Zamek cesarski we Wrocławiu, zwany też Zamkiem Lewobrzeżnym albo Zamkiem Książąt Śląskich, to niezachowany zamek, którego teren zajmuje dziś gmach główny Uniwersytetu Wrocławskiego.
Pierwsze zabudowania w tym miejscu powstały za czasów Henryka I Brodatego, który wzniósł tu dwór, prawdopodobnie drewniany. Z czasem obiekt przekształcił się w zamek złożony z pałacu, skrzydła gospodarczego i ceglanej wieży, tworzących trójkątny dziedziniec przylegający do Odry. Zamek lewobrzeżny był siedzibą książąt wrocławskich.
Po wymarciu Piastów wrocławskich rozbudowę kontynuował w latach 1346-1378 cesarz Karol IV Luksemburski, który wielokrotnie odwiedzał miasto. Za jego panowania wzniesiono kolejną wieżę, a zespół przybrał formę pięcioskrzydłową z trzema nieregularnymi dziedzińcami. Kolejne przebudowy w XV i XVI wieku przyniosły między innymi renesansowe krużganki otaczające dwa dziedzińce.
W 1659 roku cesarz Leopold I przekazał tereny zamkowe jezuitom, którzy rozpoczęli rozbiórkę i wznoszenie w tym miejscu budowli na potrzeby kolegium. Jako pierwsze rozebrano skrzydło południowe, gdzie powstał kościół Imienia Jezus. Skrzydło zachodnie i stajnie wyburzono pod budowę gmachu głównego akademii, a skrzydło północne rozebrano w kolejnych dekadach.
Jedynym ocalałym elementem dawnego zamku jest piętrowy fragment skrzydła wschodniego, służący dziś jako zakrystia kościoła Imienia Jezus. W miejscu dawnej bramy zamkowej powstało łukowate przejście w gmachu akademii, łączące dziś plac Uniwersytecki przez ulicę Grodzką z Mostem Uniwersyteckim. Samego zamku nie da się już zwiedzić, obiekt nie istnieje.
Teren dawnego zamku leży w ścisłym centrum Wrocławia, blisko Ratusza we Wrocławiu, Rynku i Mostu Tumskiego, niedaleko też Archikatedry św. Jana Chrzciciela.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się