Zdesakralizowany zespół kościelno-klasztorny bernardynów na Starym Mieście we Wrocławiu, dziś siedziba Muzeum Architektury.
Zespół pobernardyński we Wrocławiu to dawny kompleks kościoła świętego Bernardyna i klasztoru bernardynów przy ulicy Bernardyńskiej 5, na terenie dawnego Nowego Miasta. Obiekt jest dziś zdesakralizowany i mieści między innymi Muzeum Architektury.
Bernardyni przybyli do Wrocławia w 1453 roku wraz ze świętym Janem Kapistranem. Początkowo wybudowano drewniany kościół i klasztor, a stałe, murowane zabudowania powstały przed 1500 rokiem. Kościół w stylu bazylikowym, trójnawowy, wzniesiono w latach 1463-1502. Klasztor uformowano na planie czworoboku z wirydarzem i krużgankami, w późnogotyckim wystroju wnętrz.
Bernardynów usunięto z klasztoru w 1522 roku, a kościół w 1526 roku przeszedł pod zarząd ewangelicki i przez wiele lat, aż do drugiej wojny światowej, pełnił funkcję siedziby parafii protestanckiej. W budynkach klasztornych mieściły się w różnych okresach szpital, szkoła i placówki opiekuńcze. W 1704 roku dobudowano późnobarokowy szczyt fasady zachodniej.
Zespół został poważnie uszkodzony podczas drugiej wojny światowej. Odbudowę prowadzono w latach 1947-1949 oraz 1957-1967, pod kierunkiem architekta Edmunda Małachowicza.
Od 1965 roku dawny kościół oraz cztery skrzydła klasztoru zajmuje Muzeum Architektury. W pozostałych częściach zespołu mieszczą się biura Miejskiego Konserwatora Zabytków oraz mieszkania prywatne.
Tuż obok, w tym samym budynku, działa Muzeum Architektury we Wrocławiu. Niedaleko warto zobaczyć też Panoramę Racławicką, Plac Dominikański oraz Muzeum Narodowe we Wrocławiu.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się