Czynna do dziś hala targowa z 1908 roku przy ulicy Piaskowej, z parabolicznymi łukami żelbetowymi uznawanymi za wczesne osiągnięcie inżynierskie.
Hala Targowa przy ulicy Piaskowej to zabytkowa hala handlowa na wrocławskim Starym Mieście, tuż przy wyspie Piasek i moście Piaskowym. Zbudowana w latach 1906-1908, do dziś służy jako miejsce codziennego targu.
W tym miejscu w XIV wieku stał dwór biskupów lubuskich, a na początku XVI wieku przebudowano go na Arsenał Piaskowy. Rozbiórkę arsenału rozpoczęto 1 października 1905 roku, otwierając teren pod nową inwestycję. Podczas prac ziemnych natrafiono na kamienne kule armatnie, które wmurowano później w elewację nowego budynku.
Decyzję o budowie hali targowej podjęto 19 lutego 1901 roku. Prace ruszyły jesienią 1906 roku od żelbetowej konstrukcji piwnic, fundamenty wykonała firma Theodor Hülssner z Lipska, a pozostałe roboty budowlane firma Lolat-Eisenbeton z Wrocławia. Halę przekazano do użytku 5 października 1908 roku. Zaprojektowali ją Richard Plüddemann i Heinrich Küster, autorzy nazywanej po niemiecku Markthalle Nummer 1, położonej przy ulicy Piaskowej, u zbiegu z placem Nankiera i ulicą Świętego Ducha.
Bryła łączy neogotycką elewację z ceglanymi detalami kamiennymi, inspirowaną halą giełdową w Amsterdamie, z nowoczesną konstrukcją wnętrza. Układ przypomina bazylikę: główna nawa biegnie ze wschodu na zachód, po bokach ciągną się nawy boczne, a na piętrze mieści się galeria. O randze hali decydują paraboliczne łuki żelbetowe o rozstawie podpór 20,65 metra i wysokości przekraczającej 17 metrów, uznawane za pionierskie osiągnięcie inżynierskie tamtego okresu. Wyższa z dwóch wież, w narożniku północno-zachodnim, mieściła niegdyś zegar, dziś nieczynny.
W 1945 roku hala straciła około 400 metrów kwadratowych dachu. Prowizoryczny remont przeprowadzono w latach 1947-1948, co pozwoliło wznowić działalność targową. Gruntowny remont objął budynek w latach 1980-1983. Bliźniacza Hala II przy ulicy Kolejowej, niemal identyczna architektonicznie, została wyburzona w 1973 roku i nie doczekała powojennej odbudowy.
Hala figuruje w rejestrze zabytków pod numerem 401/Wm. Wyższa z dwóch wież budynku, w narożniku północno-zachodnim, mieściła niegdyś zegar, który dziś już nie działa. Konstrukcja z parabolicznymi łukami żelbetowymi należy do wczesnych przykładów tego rozwiązania inżynierskiego na tak dużą skalę w regionie.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się