Rzymskokatolicki kościół parafialny w Szczawnie-Zdroju konsekrowany w 1937 roku, znany z największej na Dolnym Śląsku mozaiki w prezbiterium.
Kościół Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Szczawnie-Zdroju to rzymskokatolicki kościół parafialny należący do dekanatu Wałbrzych (zachód) diecezji świdnickiej.
Kamień węgielny pod budowę świątyni położono 15 września 1936 roku. Rok później, 2 lipca 1937 roku, odbyła się uroczystość poświęcenia dzwonu i jego zawieszenia na wieży, a 11 lipca 1937 roku kościół konsekrowano pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Po konsekracji świątynia pełniła funkcję kościoła filialnego parafii św. Anny na Szczawienku, a samodzielna parafia w Szczawnie-Zdroju została erygowana dopiero po drugiej wojnie światowej, w 1945 roku, przez polskich katolików. W 2003 roku zakończono rozbudowę kościoła, w ramach której bryłę budynku przedłużono o kilkanaście metrów.
Wnętrze świątyni wypełnia mozaika obejmująca całe prezbiterium, od podstawy po sklepienie. Przedstawia Matkę Bożą Wniebowziętą koronowaną przez Trójcę Świętą i jest największą mozaiką na Dolnym Śląsku.
W kościele znajdują się cenne polonika, wśród nich kielich z 1864 roku, z wygrawerowanym na podstawie napisem „Ofiara Polaków 1864 rok". Przypomina on o Polakach, którzy przyjeżdżali do Szczawna-Zdroju na wypoczynek i kurację.
Niedaleko kościoła leży Park Zdrojowy im. Henryka Wieniawskiego w Szczawnie-Zdroju, a w dalszej okolicy między innymi zamek Książ i Centrum Nauki i Sztuki Stara Kopalnia.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się