Most na wysokości 45 metrów łączący wieże katedry św. Marii Magdaleny we Wrocławiu, wzmiankowany od 1459 roku.
Mostek Czarownic, nazywany też Mostkiem Pokutnic, to łącznik w formie mostu spinający na wysokości ostatniej kondygnacji obie wieże katedry św. Marii Magdaleny we Wrocławiu. Jego istnienie wzmiankowano już w 1459 roku, krótko po ukończeniu budowy obu wież.
Mostek biegnie na wysokości 45 metrów i od początku pełnił funkcję punktu widokowego. Grywała na nim także orkiestra, a sam łącznik był kilkakrotnie odnawiany, między innymi w 1632 roku.
W nocy z 22 na 23 marca 1887 roku Mostek spłonął razem z wieżami podczas pokazu fajerwerków wydanego z okazji urodzin cesarza Wilhelma I. Odbudowano go w latach 1888-1892. Drugi cios przyszedł 17 maja 1945 roku, krótko po zakończeniu oblężenia Wrocławia: wybuch, prawdopodobnie miny, zniszczył wieżę południową kościoła, a runąca jej połowa zabrała ze sobą Mostek Czarownic. Tym razem odbudowa zajęła dużo więcej czasu i dokonała się dopiero na przełomie XX i XXI wieku.
Nazwa nawiązuje do legendy o wrocławiance imieniem Tekla, przeklętej przez ojca i porwanej przez mroczne moce, które umieściły ją na mostku między wieżami kościoła, dopóki czarownica nie zdjęła z niej klątwy. Inna wersja mówi o duszach pokutujących podróżnych zmarłych w mieście, a jeszcze inna, pedagogiczna, o próżnych dziewczętach, które matki przyprowadzały nocą pod wieże, licząc, że widok pokutujących sylwetek nauczy je pokory wobec codzienności.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się