Park Zdrojowy w Polanicy-Zdroju

Park Zdrojowy w Polanicy-Zdroju zajmuje centrum miasta i liczy 12,97 hektara. Zarządza nim urząd miejski (9,23 ha) oraz Zespół Uzdrowisk Kłodzkich (3,73 ha), a cały jego obszar objęty jest ochroną.

Pięć części parku

Park dzieli się na pięć części: najstarszy Park Centralny, Park Leśny, Park Józefa, Park Szachowy oraz teren wokół centrum kardiologicznego. W Parku Centralnym stoją między innymi sanatorium „Wielka Pieniawa", drewniana muszla koncertowa, pijalnia wód i hala spacerowa, a nieopodal działa Teatr Zdrojowy.

Historia uzdrowiska

Do celów leczniczych zaczęto tu wykorzystywać źródło borowinowe od 1879 roku. Rozwój parku przyspieszyło doprowadzenie linii kolejowej z Kłodzka do Dusznik-Zdroju, a w pierwszej dekadzie XX wieku powstały nowy budynek zdrojowy i hala spacerowa. Po wojnie park otaczało metalowe ogrodzenie, zdjęte około 1970 roku.

Drzewa z pięciu kontynentów

W parku rośnie 28 rodzin botanicznych, w tym rodzime lipy, klony, graby, kasztanowce i jesiony, a obok nich 19 gatunków sprowadzonych z Ameryki Północnej, między innymi sosna wejmutka i klon srebrzysty, a także gatunki z Dalekiego Wschodu i innych części Europy. Piętnaście obiektów ma status pomnika przyrody, w większości są to okazałe żywotniki, topole i jesiony.

Szlaki z parku

Z parku wychodzą trzy oznakowane kolorami szlaki turystyczne: niebieski do Wambierzyc, żółty w stronę Szczytnej i Bystrzycy Kłodzkiej oraz zielony do Batorowa. W okolicy warto też wejść na pobliskie wzniesienia, na przykład Twaróg czy Kamienną Górę.

Praktycznie

• Położenie: centrum Polanicy-Zdroju, powiat kłodzki.
• Wstęp na teren parku jest ogólnodostępny, bez opłat.
• Z parku prowadzą oznakowane szlaki piesze w kilku kierunkach - warto zabrać mapę lub sprawdzić przebieg przed wyjściem.