Plac na Szczepinie we Wrocławiu w ciągu ulicy Legnickiej, dawne przedpole Bramy Mikołajskiej, do 2000 roku plac Czerwony.
Plac Solidarności leży we Wrocławiu, w zachodniej części miasta, na Szczepinie. Sąsiaduje w ciągu ulicy Legnickiej z placem Jana Pawła II i razem z nim tworzy dziś jeden rozległy węzeł komunikacyjny, choć historia obu placów sięga czasów, gdy w tym miejscu kończyły się mury miejskie Wrocławia.
Przed likwidacją fortyfikacji miejskich w 1807 roku w tym miejscu, na terenie dawnej wsi Szczepin, znajdowało się przedpole Bramy Mikołajskiej - rozwidlenie dróg, gdzie zbiegał się główny trakt do Legnicy i dalej do Berlina (dzisiejsza ulica Legnicka) z lokalną drogą do Popowic (dzisiejsza ulica Rybacka). Po wyburzeniu murów stanęła tu wartownia wojskowa Nikolai-Tor Wachthaus, czyli Wartownia Bramy Mikołajskiej. Samą Bramę Mikołajską zburzono w 1820 roku, a wartownię zlikwidowano w 1862 roku. Na jej miejscu powstał trapezowaty plac o wymiarach mniej więcej 100 na 50-90 metrów, który około 1894 roku otrzymał niemiecką nazwę Wachtplatz, czyli plac Wartowniczy.
Zabudowa placu, podobnie jak całego ciągu ulicy Legnickiej i sąsiedniego placu Jana Pawła II, została doszczętnie zrujnowana podczas oblężenia Festung Breslau w 1945 roku. Ocalał tylko budynek dawnej fabryki tytoniu pod adresem plac Solidarności 1-3-5, wzniesiony według projektu A. Wedemanna w latach 1908-1909. Powojenna odbudowa tego rejonu zatarła przedwojenny zarys placu na tyle, że dziś razem z placem Jana Pawła II stanowi jeden obszerny węzeł, w którym zbiegają się ulice Legnicka, Rybacka, Jacka Kaczmarskiego, Drzewna, Sokolnicza i Nabycińska.
Po wojnie plac nazwano placem Czerwonym. Skąd wzięła się ta nazwa, nie jest do końca jasne - część źródeł łączy ją z moskiewskim pierwowzorem, zwłaszcza że po zburzeniu okolicznej zabudowy plac sprawiał wrażenie znacznie większego niż w rzeczywistości, inni wskazują na kolor cegły dominujący na placu po wojennych zniszczeniach. Nazwę zmieniono dopiero w 2000 roku, z okazji 20. rocznicy powstania NSZZ „Solidarność", na obecną - plac Solidarności.
Ocalały gmach fabryki tytoniu po wojnie zajmowały różne instytucje, a do 1989 roku mieścił się w nim Wojewódzki Związek Spółdzielni Pracy. Po przełomie ustrojowym centrala spółdzielcza straciła rację bytu, a jednocześnie po ponownej legalizacji związku zawodowego „Solidarność" (który w latach 1980-1981 miał siedzibę przy ulicy Mazowieckiej) potrzebna była nowa siedziba władz regionalnych. Budynek przydzielono Zarządowi Regionu NSZZ „Solidarność" i do dziś pozostaje on własnością związkową, choć oprócz władz związku mieszczą się w nim także inne firmy.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się