Park krajobrazowy z 1981 roku wokół zamku Książ, z rezerwatami przyrody, starymi cisami i arboretum na Pogórzu Zachodniosudeckim.
Książański Park Krajobrazowy obejmuje wzgórza na granicy Przedgórza Sudeckiego i Sudetów Środkowych, tuż przy Wałbrzychu i Świebodzicach. Powstał w 1981 roku na mocy uchwały Wojewódzkiej Rady Narodowej w Wałbrzychu z 28 października tego roku, jako ochrona krajobrazu wokół zamku, który dziś jest osobno opisaną atrakcją.
Według podziału fizycznogeograficznego park wchodzi w skład Pogórza Zachodniosudeckiego. Od strony północno-zachodniej leży na terenie Wałbrzycha, a od północy graniczy ze Świebodzicami. Obszar podzielono na trzy zespoły krajobrazowe: Dobromierski na północnym zachodzie, Książański w części centralnej i Lubiechowski na wschodzie. Poza tymi dwoma miastami park obejmuje też tereny gmin Świdnica, Stare Bogaczowice i Dobromierz.
W granicach parku leżą dwa rezerwaty przyrody: Przełomy pod Książem, chroniący wąwóz rzeczny z bogatą florą i fauną, oraz Jeziorko Daisy, założone wokół dawnego kamieniołomu wapienia z odsłoniętymi skamieniałościami z górnego dewonu. Park obejmuje też 17 pomników przyrody, głównie starych cisów, aleje zabytkowych drzew oraz arboretum ze 130 gatunkami drzew egzotycznych i 126 drzewami pomnikowymi.
Rdzeniem obszaru jest wzgórze zamkowe z Książem i sąsiadującym z nim Zamkiem Stary Książ, a nieopodal leży też Rezerwat Jeziorko Daisy. Same te obiekty mają już osobne opisy, park krajobrazowy stanowi dla nich wspólne otoczenie przyrodnicze.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się