Architektura: Śródmieście

żelbetowa hala z kopułą o średnicy 67 metrów, w chwili powstania największą na świecie

zabytkowy most wiszący nad Odrą z 1910 roku, wsparty na dwóch murowanych pylonach z granitową okładziną

żelbetonowy pawilon Hansa Poelziga z 1913 roku, dziś oddział Muzeum Narodowego ze sztuką współczesną

dziewięćdziesięciometrowa stalowa wieża z 1948 roku, symbol odradzania się Ziem Odzyskanych

osiedle z wystawy architektonicznej Werkbundu z 1929 roku, z odtworzonym przedszkolem DOIA w dzielnicy Dąbie

zespół dwóch stalowych mostów nad Odrą, tuż przy Uniwersytecie Wrocławskim

największa fontanna w Polsce, z gejzerem wyrzucającym wodę na wysokość 40 metrów i sezonowymi pokazami

zabytkowy most łukowy na Starej Odrze łączący plac Grunwaldzki z parkiem Szczytnickim

modernistyczny stadion Richarda Konwiarza z lat 20. XX wieku, dziś tor żużlowy klubu Sparta Wrocław

powojenne bliźniacze gmachy uczelni z lat 50. XX wieku, łączące socrealizm z klasycyzującym modernizmem

zespół wieżowców i pawilonów z lat 70. zwany przez wrocławian Sedesowcami lub Manhattanem

XIX-wieczny kompleks browarniczy na Ołbinie, dziś przebudowywany na osiedle mieszkalno-usługowe

wisząca kładka piesza z 1975 roku, łącząca Nadodrze z Wyspą Bielarską nad Odrą

zabytkowy zespół dawnego szpitala z przełomu XIX i XX wieku, dziś siedziba uczelni medycznej

eksperymentalny dom na dwie rodziny z wystawy WUWA, zaprojektowany przez Theo Effenbergera

modernistyczny bliźniak z wystawy WUWA z 1929 roku, zaprojektowany przez Paula Häuslera

najwęższy most Wrocławia, stalowa konstrukcja z lat 1913-1917 nad Kanałem Powodziowym

drewniana kładka wtopiona w konstrukcję Bramy Przeciwpowodziowej na stopniu wodnym Psie Pole

cylindryczny bunkier przeciwlotniczy z 1941 roku, dziś magazyn zbiorów muzealnych

trzy identyczne punktowce z 1968 roku zwane trojaczkami, nagrodzone w plebiscycie na Mistera Wrocławia

dwie kładki piesze z 1926 roku nad ulicą Wróblewskiego, łączące okolice zoo i Hali Stulecia

przepust z prefabrykowanych rur żelbetowych z lat 1912-1917, prowadzący wody Czarnej Wody