Późnogotycki, ceglany kościół halowy w południowej części Starego Miasta we Wrocławiu, pierwotnie klasztorny augustianów, dziś parafialny.
Kościół pw. św. Stanisława, św. Doroty i św. Wacława stoi w południowej części Starego Miasta we Wrocławiu, przy ulicy Świdnickiej. To późnogotycki kościół halowy, pierwotnie klasztorny, dziś parafialny.
Świątynia powstała pierwotnie jako kościół klasztorny augustianów-eremitów, a później związana była z zakonem franciszkanów. Obecnie pełni funkcję kościoła parafialnego pw. św. Stanisława, św. Doroty i św. Wacława.
Kościół datowany jest na XIV wiek. Wzniesiono go z cegły, w stylu gotyckim, jako budowlę halową, czyli z nawami zbliżonej wysokości. Ta forma odróżnia go od bazylikowych kościołów farnych Wrocławia.
Budynek wpisany jest do rejestru zabytków nieruchomych. Wpis obejmuje trzy kolejne decyzje: z 1947, 1962 i 2004 roku, co pokazuje, że ochrona konserwatorska obiektu była w tym czasie kilkukrotnie potwierdzana i rozszerzana.
Kościół sąsiaduje z Operą Wrocławską i leży blisko Narodowego Forum Muzyki. Kilkaset metrów dalej znajdują się Ratusz i Rynek, a w stronę Odry, po drodze do Mostu Tumskiego, mija się Halę Targową.
Bądź pierwszy! Dodaj komentarz.
Aby dodać komentarz, musisz się zalogować.
Zaloguj się